De oprichting

Zwolle, augustus 1984. Voor het eerst komt het algemene jaar van de GSA bij elkaar. Onder hen Saskia van Dijk, Andr Groenewegen, Robert Roth, Dick Sneep en Michiel Stolper. De latere vijf oprichters van Absens Carens.

"We werden enthousiast voor het oprichten van een studentenvereniging na een les van dominee Kooij. Of was het dominee Bijl? Of Korterink?", Andr Groenewegen piekert. "We zijn in ieder geval aan elkaar gegeven", daarvan is Robert Roth overtuigd.

Ze kennen elkaar amper. Gewoon een beetje, van de vorige school. Maar na die les gaan ze naar de 'huiskamer' van de GSA. Plannen worden gemaakt. Plannen die steeds vastere vorm krijgen. Over n ding zijn de vijf oprichters het eens. Er zal een gereformeerde studentenvereniging komen. Eigenlijk is die er al. Een studentenvereniging van de GSA, met een 'soos-poot', een 'sport-poot' en een 'studie-poot'. De eerste twee functioneren goed, de 'studie-poot' ligt al vanaf het begin op z'n gat. De eerste opzet is dan ook om deze 'studie-poot' nieuw leven in te blazen. Maar later wordt daar weer bewust van af gezien.
" Van de studiepoot konden alleen GSA'ers lid worden", vertelt Saskia van Dijk. "Maar er waren in Zwolle veel meer studenten dan alleen die van de GSA: hts, pabo, calo, windesheim, conservatorium." Na enig denken vervolgt ze: "Bovendien was de studiepoot niet aangesloten bij het HBO-loog. Er was dus geen contact met andere gereformeerde studentenverenigingen in het land. Dat vonden we een gemis."

Het is een paar maanden later. Dinsdagavond 13 november 1984. Op de Beethovenlaan 12, waar Dick woont, vindt de eerste voorbereidende vergadering plaats. Er volgen nog veel van zulke vergaderingen. Vanaf deze bewuste 13e november wordt er wekelijks vergaderd. Bij n van de vijf thuis of zelfs nog eens in de vrijgemaakte kerk van Hasselt. Statuten moeten worden geformuleerd. Een huishoudelijk reglement wordt in elkaar gesleuteld. En er moet een naam worden gekozen. Het kan 'blauwvingers' worden. Of 'militia christi'. Of een naam die in een Latijns namenboekje wordt gevonden. Absens Carens. Hetgeen vertaald luidt: 'de afwezige doet zichzelf tekort'. Er moet nog wel bij een latinistische kennis van Saskia gevraagd worden of de naam klopt. Het klopt, dus wordt het 'Absens Carens'.
" Er werd een geboorteadvertentie geplaatst in het Nederlands Dagblad. Die eerste publiciteit riep onder de ND-lezers nogal wat weerstand op. Ik heb een heel boze vrouw uit het noorden van het land aan de telefoon gehad, die vond dat je niet met nieuw leven -'van God gegeven'- mag spotten. Het is, geloof ik, niet gelukt om haar de olijke bedoeling van de advertentie uit te leggen." Dick Sneep lacht bij de herinnering. "Verder hebben we een peiling gehouden om te kijken hoeveel leden we konden verwachten, er is geworven bij de pabo. We hebben zelfs bij de scriba van Zwolle genformeerd. Of hij namen van studenten aan niet-gereformeerde instellingen kon geven."

Dan is er de eerste vergadering. Donderdag 31 januari 1985. De vijf oprichters zijn bloednerveus. De vier heren in pak, de dame ook in het net. Ze vragen zich allemaal hetzelfde af. Zullen degenen die zijn gekomen ook lid worden?
"Ik moest de eerste vergadering voorzitten. Ik ben ik weet niet hoe vaak naar de wc geweest. Ik had zelfs mijn gebed uitgeschreven. En dat was maar goed ook, ik had er nooit uit kunnen komen", aldus Andr Groenewegen.
In de pauze melden zich nog maar elf nieuwe leden aan. Niemand zegt iets. Het is tam, afwachtend. Maar na de pauze blijken veertig leden aangemeld. Genoeg om mee te beginnen.

Op donderdag 28 maart 1985 volgt de officile oprichtingsvergadering. De vergaderingen van Absens Carens worden na de oprichting aanvankelijk gehouden in de bovenzaal van het literair caf in de binnenstad. Maar de jonge vereniging geeft de buren teveel overlast. Tot tweemaal toe moet de politie komen om de rust te herstellen. De eigenaar van het caf kan zich het niet voorstellen. Vloekend uit hij zijn verbazing. Ze zingen toch alleen maar psalmen?
" Mede daarom hebben we onze toevlucht gezocht tot het verenigingsgebouw van de postduivenvereniging De Duif”, vertelt Dick Sneep. "Ik herinner me vele goede openbare ledenvergaderingen. Van der Jagt van de Verre Naasten, Henk Kampsteeg van de EO en dominee Kooij. Allemaal in de rij over 'Wie is je naaste?' Het onderwerp 'zelfrespect' volgt, met op de Dies Natalis allemaal een kunstneus op: 'zelfrespect, neus correct'. Er was er ook n zijn neus kwijt."